استفاده از بوی خوش

[ad_1]

۱٫ در حدیث است که حضرت رسول بوى خوش وشیرینى که برایش هدیه مى‌آوردند، رد نمى‌کرد.[۱] 
 ۲٫ از امام صادق علیه السلام روایت شده است که فرمود: «روغن خوشبویى را براى امیرالمؤمنین علیه السلام هدیه آوردند، حضرت آن را گرفت وبا اینکه آن روز بر بدنش روغن مالیده بود، از آن روغن هم بر بدن خود مالید. سپس فرمود: هرگز بوى خوش را رد نمى‌کنم».[۲] 
 ۳٫ در حدیث است که کسى از امام صادق علیه السلام پرسید: آیا کسى که بوى خوشى براى او آورده‌اند مى‌تواند آن را رد کند؟ فرمود: «سزاوار نیست که انسان کرامت را نپذیرد وآن را رد کند».[۳] 

 ۴٫ در حدیث است که حسن بن جهم گوید: خدمت امام رضا علیه السلام رسیدم. حضرت ظرفى را که در آن مشک بود برایم آورد وفرمود: «بردار وبه خود بمال» 
قدرى برداشتم وخود را معطّر ساختم. حضرت فرمود: «مقدارى دیگر بردار و در گودى پایین گردنت بمال» این کار را کردم. مقدارى دیگر ماند. حضرت فرمود : «این را هم به همان‌ جا بمال» مالیدم. سپس فرمود: «حضرت على علیه السلام فرمود : کرامت را جز درازگوش رد نمى‌کند».

پرسیدم کرامت چیست؟ فرمود: «بوى خوش وبالشى که براى تکیه زدن و نشستن مى‌دهند و مانند آن».[۴] 

[۱] . کافى، ج ۶، ص ۵۱۳، ح ۴٫
[۲] . همان، ص ۵۱۲، ح ۲٫
[۳] . همان، ح ۱٫
[۴] . کافى، ج ۶، ص ۵۱۲، ح ۳٫

منبع: کتاب حلیه المتقین علامه مجلسی با بازنگری تحت نظر حضرت آیت الله مکارم شیرازی

 

[ad_2]

منبع + ادامه متن

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *