تاملی بر وصیت نامه شهید فیروز همایون / شهادت ۱۰ فروردین

من به عنوان برادری کوچک به تمام برادران و خواهران عزیز می گویم که من آگاهانه و با عزمی راسخ و قاطع به سوی جبهه نبرد حق علیه باطل می روم و به شما هم توصیه می کنم به این دانشگاه بیائید ، اگر لایق بودید شهید بشوید .

تاملی بر وصیت نامه شهید فیروز همایون / شهادت 10 فروردین


نوید شاهد فارس:
شهید فیروز همایون
در پنجم اردیبهشت ۱۳۴۵ در روستای کوشک مرودشت دیده به جهان گشود. تحصیلات
خود را تا مقطع اول متوسطه در رشته تجربی گذراند. با آغاز جنگ تحمیلی به
جبهه رفت و سرانجام در دهم فروردین ۱۳۶۱ به فیض شهادت نائل آمد.

«متن وصیت نامه»

بسم الله الرحمن الرحیم
” و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون .
اشهدان لا اله الا الله ، اشهدان محمداً رسول الله .
 السلام
علیک یا ثار الله. سلام بر امام زمان منجی بشر و ریشه کن ظالمین و درود بر
نائب بر حقش حضرت آیت الله العظمی الخمینی و سلام بر شهیدان گلگون کفن این
انقلاب و جنگ تحمیلی و بر ملت شهید پرور و امت سلحشور برادران و خواهران .

من به عنوان برادری کوچک به تمام برادران و خواهران عزیز می گویم که
من آگاهانه و با عزمی راسخ و قاطع به سوی جبهه نبرد حق علیه باطل می روم  و
به شما هم توصیه می کنم به این دانشگاه بیائید ، اگر لایق بودید شهید
بشوید .

 از خداوند متعال التماس می کنم که این آرزوی من را برآورده
سازد که این نائب بر حق امام زمان موسی زمان ، فرزند ابراهیم خلیل الله،
رهبر عالیقدر امام خمینی را تا انقلاب مهدی (عج) نگهدارد و مرا به عنوان یک
سرباز کوچک اسلام و در آخر شهیدی کوچک در درگاه ایزد متعالش قبول و این
عمل بی ارزش من را قبول بفرماید .

 شما ای برادران و خواهران اگر ان شاءالله من و امثال من شهید شدند زینب وار راه آنها را ادامه دهید و نگذارید خدایی ناکرده نهضت شکست بخورد .

و
در آخر پدر و مادر عزیزم شما باید افتخار کنید که این فرزند ناقابلتان در
جهاد فی سبیل الله به درجه رفیع شهادت که مقامی بس عظیم است نائل گردیده و
به علاء علی پیوسته .

انا لله و انا الیه راجعون .
ما از
خدائیم و به سوی او باز می گردیم . مالک من خدای تبارک و تعالی است و او هر
چه خواست همان می شود . مادر مبادا به حال من گریه کنی و باید زینب وار
چون کوه استوار باشی مگر نباید انسان در راه خدا از بهترین چیزهایش و
عزیزترین کسانش بگذرد . مگر ابراهیم خلیل الله از عزیزترینش اسماعیل پسرش
نگذشت و در راه خدا او را به قربان گاه نبرد تا در راه خدا قربانی کند؟ مگر
مکتب ما مکتب سرور شهیدان حسین بن علی نیست؟ مگر حسین بن علی در راه اسلام
خونش را نریخت تا درخت اسلام را آبیاری کند تا اسلام پایدار بماند مگر راه
ما راه سیدالشهداء نیست؟
 مگر جان و خون ناقابل ما از حسین (ع) که در
راه مکتبش ایثار کرد پر ارزش تر است ( البته که نه) پس دیگر چه غصه ای و چه
گریه ای دارید .
پس باید خوشحال باشید و جشن بگیرید از اینکه فرزند
ناقابل شما در راه خدا کشته شد . می خواهم که خوشحال باشید هر چند که سخت
است و بر سر قبرم شیرینی پخش کنید . از همه ی برادران و خواهران و همین طور
شما پدر و مادرم حلالیت می طلبم . والسلام .
ساعت هفت و دقیقه کم شب
 ۱/۱/۶۱
ان شاءالله که ادامه دهنده ی راه شهداء هستید


انتهای متن/
منبع: پرونده فرهنگی، مرکز اسناد ایثارگران فارس

ادامه مطلب + منبع

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *