دعا و صدقه برای رفع خطر سفر

فهرست این نوشتار:

صدقه دادن

۱٫ در حدیثى صحیح مى‌خوانیم که امام صادق علیه السلام فرمود: «صدقه بده وهر روز که مى‌خواهى سفر کن».[۱]

۲٫ نیز در حدیثى صحیح آمده است که از آن حضرت پرسیدند: آیا سفر کردن در روزى از روزها، مثل چهارشنبه وغیر آن کراهت دارد؟ حضرت فرمود: «سفر خود را با دادن صدقه آغاز کن وهر وقت مى‌خواهى سفر کن».[۲]

۳٫ در روایتى صحیح مى‌خوانیم که ابن ابى عمیر مى‌گوید: من در علم نجوم مهارت داشتم وطالع را مى‌شناختم، بدین‌رو هنگامى که به علم نجوم مى‌نگریستم در برخى ساعت‌ها از برخى کارها کراهت داشتم واز این مطلب به امام کاظم علیه السلام شکایت کردم. امام فرمود: «هر زمان چیزى به دلت افتاد به اوّل فقیرى که برخوردمى‌کنى صدقه بده،تاخداوندضررآن کاررااز تو برطرف کند».[۳]

۴٫ در حدیثى دیگر فرمود: «هر کس در اوّل روز صدقه دهد، خداوند نحوست آن روز را از او برطرف مى‌کند».[۴]

۵٫ در روایتى دیگر آمده است: هنگامى که امام زین‌العابدین علیه السلام مى‌خواست به بعضى از مزارع خود برود، سلامتى خود را ـ به مقدار ممکن ـ با دادن صدقه از خداوند مى‌خرید وصدقه را زمانى مى‌داد که پا در رکاب مرکب مى‌گذاشت. وهنگامى که خداوند او را به سلامت بازمى‌گرداند، شکر وحمد الهى به جا مى‌آورد وبه مقدار ممکن صدقه مى‌داد».[۵]

 

خواندن دعا به هنگام سفر

۱٫ در روایتى آمده است: «قبل از رفتن به سفر هنگام دادن صدقه این دعا را بخوان:

اَللّهُمَّ اِنِّى اِشْتَرَیْتُ بِهـذِهِ الصَّدَقَهِ سَلامَتی وَسَلامَهَ سَفَری وَما مَعِىَ، فَسَلِّمْنِی وَسَلَّم ما مَعِىَ وَبَلِّغْنِى وَبَلِّغْ ما مَعِىَ بِبَلاغِکَ الْحَسَنِ الْجَمیلِ[۶]

بیشتر بخوانید:

وبعد ازدادن صدقه بگو:

لا اِلـهَ اِلاَّ اللهُ الْحَلیمُ الْکَریمُ. لا اِلـهَ اِلاَّ اللهُ الْعَلِىُّ الْعَظیمُ. سُبْحانَ اللهِ رَبِّ السَّماواتِ السَّبْعِ وَرَبِّ الاَْرَضینَ السَّبْعِ وَما فیهِنَّ وَما بَیْنَهُنَّ وَرَبِّ الْعَرْشِ الْعَظیمِ وَسَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلینَ وَالْحَمْدُ للهِِ رَبِّ الْعالَمینَ وَصَلَّى اللهُ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطَّیِّبینَ الطّاهِرینَ. اَللّهُمَّ کُنْ لى جارآ مِنْ کُلِّ جَبّارٍ عَنیدٍ وَمِنْ کُلِّ شَیْطانٍ مَریدٍ، بِسْمِ اللهِ دَخَلْتُ وَبِسْمِ اللهِ خَرَجْتُ. اَللّهُمَّ اِنّی اُقدِّمُ بَیْنَ یَدَىَّ نِسْیانی وَعَجَلَتی. بِسْمِ اللهِ وَما شاءَ اللهُ فی سَفَری هـذا، ذَکَرْتُهُ اَمْ نَسیتُهُ. اَللّهُمَّ اَنْتَ الْمُسْتَعانُ عَلَى الاُْمُورِ کُلِّها وَاَنْتَ الصّاحِبُ فِى السَّفَرِ وَالْخَلیفَهُ فِى الاَْهْلِ. اَللّهُمَّ هَوِّنْ عَلَیْنا سَفَرَنا وَاَطْوِلْنا الاَْرْضَ وَسَیِّرْنا فیها بِطاعَتِکَ وَطاعَهِ رَسُولِکَ. اَللّهُمَّ اَصْلِحْ لَنا ظَهْرَنا وَبارِکْ لَنا فیما رَزَقْتَنا وَقِنا عَذابَ النّارِ. اَللّهُمَّ اِنّا اَعُوذُ بِکَ مِنْ وَعْثاءِ السَّفَرِ وَکَآبَهِ الْمُنْقَلَبِ وَسُوءِ الْمَنْظَرِ فى الاَْهْلِ وَالْمالِ وَالْوَلَدِ. اَللّهُمَّ اَنْتَ عَضُدی وَناصِری. اَللّهُمَّ اقْطَعْ عَنِّى بُعْدَهُ وَمَشَقَّتَهُ وَاَصْحِبْنی فیهِ وَاخْلُفْنی فی اَهْلی بِخَیْرٍ وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّهَ اِلّا بِاللهِ الْعَلِىِّ الْعَظِیمِ».[۷]

۲٫ سیّد بن طاووس؛ روایت کرده است که هرگاه در وقتى که سفر کردن کراهت دارد بخواهى سفر کنى، قبل از رفتن به سفر سوره حمد، (قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النّاس)، (قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَق)، آیه الکرسى، (اِنَّا أَنْزَلْنَاه) وآیه ۱۹۰ سوره آل‌عمران (إِنَّ فِى خَلْقِ السَّمَـوَاتِ وَالاَْرْضِ)، تا پایان سوره را بخوان، سپس بگو :

اَللّهُمَّ بِکَ یَصُولُ الصّائِلُ وبِکَ یَطولُ الطائِلُ وَلا حَوْلَ لِکُلِّ ذی حَوْلٍ اِلّا بِکَ وَلا قُوَّهَ یَمْتازُها ذُوالْقُوَّهِ اِلّا مِنْکَ، اَسْأَلُکَ بِصَفْوَتِکَ مِنْ خَلْقِکَ وَخِیَرَتِکَ مِنْ بَرِیَّتِکَ، مُحَمَّدٍ نَبِیِّکَ وَعِتْرَتِهِ وَسُلالَتِهِ عَلَیْهِ وَعَلَیْهِمُ السَّلامُ، صَلِّ عَلَیْهِ وَعَلَیْهِمْ وَاکْفِنی شَرَّ هـذَا الْیَوْمِ وَضُرَّهُ وَارْزُقْنِی خَیْرَهُ وَیُمْنَهُ وَاقْضِ لی فی مُتَصَرِّفاتِی بِحُسْنِ الْعافِیَهِ وَبُلُوغِ الْمَحَبَّهِ وَالظَّفَرِ بِالاُْمْنِیَّهِ وَکِفایَهِ الطّاغِیَهِ الْغَوِیَّهِ وَکُلِّ ذی قُدْرَهٍ لی عَلى اَذِیَّهٍ حَتّى اَکُونَ فی جُنَّهٍ وَعِصْمَهٍ مِنْ کُلِّ بَلاءٍ وَنَقِمَهٍ وَاَبْدِلْنی فِیهِ مِنَ الْمَخاوِفِ اَمْنآ وَمِنَ الْعَوائِقِ فِیهِ یُسْرآ، حَتّى لا یَصُدَّنی صادٌّ عَنِ الْمُرادِ وَلا یَحِلَّ بی طارِقٌ مِنْ اَذَى الْعِبادِ اِنَّکَ عَلى کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ وَالاُْمُورُ اِلَیْکَ تَصیرُ، یا مَنْ لَیْسَ کَمِثْلِهِ شَیْءٌ وَهُوَ السَّمِیعُ الْبَصِیرُ».[۸]

کتاب‌هاى نجوم را بسوزان

در حدیثى آمده است که عبدالملک به امام صادق علیه السلام عرض کرد: به علم نجوم وطالع‌بینى سخت معتقد شده‌ام، تا آن پایه که هرگاه بخواهم کارى کنم به طالع خود نظر مى‌افکنم، اگر طالع خود را نیک ببینم به سراغ آن کار مى‌روم واگر شرّ باشد آن را ترک مى‌کنم. حضرت فرمود: «حاجتت برآورده مى‌شود؟» گفت: آرى. امام فرمود: «کتاب‌هاى مربوط به این موضوع را بسوزان».[۹]

 

[۱] . محاسن، ص ۳۴۸، ح ۲۳؛ کافى، ج ۴، ص ۲۸۳، ح ۴٫
[۲] . کافى، ج ۴، ص ۲۸۳، ح ۳؛ کتاب من لا یحضره الفقیه، ج ۲، ص ۱۷۵، ح ۷۸۲٫
[۳] . محاسن، ص ۳۴۹، ح ۲۶؛ کتاب من لا یحضره الفقیه، ج ۲، ص ۱۷۵، ح ۷۸۳٫
[۴] . کتاب من لا یحضره الفقیه، ج ۲، ص ۱۷۶، ح ۷۸۴٫
[۵] . محاسن، ص ۳۴۸، ح ۲۵؛ کتاب من لا یحضره الفقیه، ج ۲، ص ۱۷۶، ح ۷۸۵٫

[۶] . ترجمه: «بار خدایا، با این صدقه سلامتى خود وسلامتى سفرم وآنچه را که با من است خریدم (تضمین کردم). پسخودم وآنچه را که با من است به سلامت بدار ومرا وآنچه را که با من است به شایستگى به مقصد برسان».

[۷] . ترجمه: «معبودى جز خداوند یگانه نیست که داراى حلم وکرم است. معبودى جز خداوند یگانه نیست،همو که والا وبزرگ است. منزّه است خدایى که پروردگار آسمان‌هاى هفتگانه وپروردگار هفت زمین وآنچهدر آنها وآنچه در بین آنهاست وپروردگار عرش بزرگ است. ودرود بر پیامبران وسپاس از آنِ خدا کهپروردگار جهانیان است ودرود ورحمت بر محمّد وخاندان پاک وپاکیزه‌اش باد. بار خدایا، در برابر هرستمگر ستیزه‌جو وهر شیطان سرکش پناه من باش. به نام خدا داخل وبه نام خدا خارج شدم. بار خدایا، منپیش از آنکه در این سفر فراموشى یا شتاب کنم (وبسم الله وماشاءالله را ترک کنم) بسم الله وماشاءالله را ازپیش مى‌گویم ؛ خواه بعدآ به یادم بیاید وجبران کنم وخواه فراموش کنم. بار خدایا، تو کمک‌کننده در کارهاوهمراه در سفر وجانشین در خانواده‌اى. بار خدایا، سفر را بر ما آسان وراه را بر ما کوتاه گردان وما را باپیروى از خود ورسولت در آن مسیر پیش ببر. بار خدایا، امور ما را در وطن به هنگام سفر ما اصلاح کن وآنچهرا به ما داده‌اى مبارک گردان وما را از عذاب جهنّم نگاه دار. بار خدایا، از سختى سفر وپریشانى به هنگامبازگشت و حوادث بد در خانواده ومال وفرزندان به تو پناه مى‌بریم. بار خدایا، تو یار ویاور منى. بار خدایا،دورى ورنج آن را از من جدا کن ودر آن یار من باش ودر خانواده من با خیر ونیکى جانشین من باش. هیچپناهگاه وقدرتى نیست مگر به واسطه خداى والا وبزرگ مقام». الأمان من اخطار الأسفار والأزمان، ص ۲۵ و۲۶٫

[۸] . ترجمه: «بار خدایا، هر بزرگى به وسیله تو بزرگى مى‌کند وهر فخرکننده‌اى به وسیله تو افتخار مى‌کند وهرصاحب قدرتى جز به وسیله تو قدرت ندارد وهیچ قدرتمندى را جز قدرت تو ممتاز نکند. به حقّ برگزیده‌اتاز مخلوقات وانتخاب شده‌ات از مردم، محمّد پیامبر تو ۹ وعترت وخاندانش :، بر او وبر ایشان درودفرست وشرّ امروز وزیانش را از من برطرف کن وخیر وبرکتش را روزى من گردان ودر تمام تصرّفات منحُسن عاقبت ورسیدن به محبّت وامنیّت وکفایت در برابر طغیانگر گمراه‌کننده وهر صاحب قدرتى که قصداذیّت دارد نصیبم کن تا از هر بلا وکینه‌اى در امان باشم. ترس‌ها را به امن ومشکلات را به آسانى مبدّلگردان، تا هیچ‌کس مانع مراد من نشود وآزار هیچ‌کس مرا فرا نگیرد، زیرا تو بر هر چیزى توانایى وکارهابه‌سوى تو بازمى‌گردد. اى کسى که هیچ چیز مانند او نیست واو شنوا وبیناست». الأمان من اخطار الأسفاروالأزمان، ص ۲۹٫
[۹] . کتاب من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص ۱۷۵، ح ۷۷۹٫

منبع: کتاب حلیه المتقین علامه مجلسی با بازنگری تحت نظر حضرت آیت الله مکارم شیرازی

 

ادامه مطلب + منبع

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *