مسئول شانتاژ طاغیان سبیلوی گنابادی کیست؟

در پی اغتشاش طاغیانی که خود را درویش نام نهاده‌اند، سه نفر از فرزندان ایران اسلامی در لباس خادمان امنیت، جان خود را از دست دادند. آیا گرگ صفتان سیبیلو عدالت را در برقراری نظم برای خود طلب می‌کنند و قائل به آن هستند که بقیه مردم حق نظم و امنیت ندارند؟

پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب- بعد از درگیری‌های ۱۵ بهمن طاغیان گنابادی با نیروهای پلیس، امروز (روشنبه) دوباره شمشیر را از رو کشیده و پا را فراتر از گلیم خود نهادند و با گستاخی فراوان در شب شهادت بانوی دو عالم حضرت صدیقه طاهره (سلام الله علیها) سه تن از مامورین نیروی انتظامی را به شهادت رسانده و چند تن دیگر را روانه بیمارستان کردند. آیا این گرگ صفتان که خود را درویش و مطیع و رهرو امام المتقین امیر المومنین علی (علیه السلام)نام می‌نهند، نمی‌دانند امشب، شب شهادت همسر امام اول مسلمین و پیشوای حقیقت‌جویان جهان است؟
کسانی که شعار هواداری از نظام خانقاهی و درویشی را می‌دهند آیا نمی‌دانند بزرگ ایشان درباره صلح و نوع دوستی چه گفته؟ او درباره صلح گفته است: «ما مسلمانان که اسلام را انتخاب کرده‌ایم، آن را دین صلح و صفا و آزادی دانسته‌ایم و با همه تکریم شدگان (بنی آدم) انس و تعامل معنوی داریم و چون معتقدیم که “لا اکراه فی الدین.” لذا برای همگان این حق و بلکه وظیفه را قائلیم که به جستجوی نظام برتر معنوی بپردازند و لازمه وجود امکانات آزاد چنین جستجویی را استقرا صلح در جهان می دانیم.»[صلح ادیان، صص ۸ و ۹]

جناب قطب گنابادی؛ نورعلی خان، آیا صلحی که از آن دم می‌زنی این است؟ آیا منظور شما از صلح، صلح با ترسایان، مانویان، یهودیان است یا آلت پرستانی که جد شما در آثارش دم از آن می‌زند؟

پی‌نوشت:
تابنده نورعلی، صلح ادیان، پیام به  کنفرانس صلح ادیان که از جانب بنیاد هماهنگی ادیان و صلح جهانی در فروردین ۱۳۸۴ در هندوستان برگزار شد، صص ۸ و ۹

پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب- بعد از درگیری‌های ۱۵ بهمن طاغیان گنابادی با نیروهای پلیس، امروز دوباره شمشیر را از رو کشیده و پا را فراتر از گلیم خود نهادند و با گستاخی فراوان در شب شهادت بانوی دو عالم حضرت صدیقه طاهره (سلام الله علیها) سه تن از مامورین نیروی انتظامی را به شهادت رسانده و چند تن دیگر را روانه بیمارستان کردند. آیا این گرگ صفتان که خود را درویش نام می‌نهند و مطیع و رهرو امام المتقین امیر المومنین علی (علیه السلام)، نمی‌دانند امشب، شب شهادت همسر امام اول مسلمین و پیشوای حقیقت‌جویان جهان است؟ آیا ایشان خود را به نادانی زده و در شب حزن و اندوه آن حضرت دست به اغتشاش و ناامنی می‌زنند؟ آیا کسی نیست از ایشان سوال کند که امشب شعار صلح کل خود را در کدام گنجه پنهان کرده‌اید و به چه بهانه‌ای با عقاید صریحی که تمام دراویش در طول تاریخ معتقد و پایبند به آن بوده‌اند مخالفت کرده و می‌کنید؟ آیا شما همان افرادی نیستید که معتقد به سازش‌کاری با ترسا و یهودی و بت پرست و آلت پرست[] هستید؟ آیا می‌دانید مامورین نیروی انتظامی چه دین و مذهبی داشتند که با آنان جدال ناجوانمردانه کردید؟ چطور است که مامورین نیروی انتظامی که دراویش مخل آسایش مردم را دستگیر می‌کنند، خبط کرده‌اند ولی شما که دو ماه است از ساکنین منطقه سلب آسایش کرده‌اید، بی‌گناه هستید؟

کسانی که شعار هواداری از نظام خانقاهی و درویشی را می‌دهند آیا نمی‌دانند بزرگ ایشان درباره صلح و نوع دوستی چه گفته؟ او درباره صلح گفته است: «ما مسلمانان که اسلام را انتخاب کرده‌ایم، آن را دین صلح و صفا و آزادی دانسته‌ایم و با همه تکریم شدگان (بنی آدم) انس و تعامل معنوی داریم و چون معتقدیم که “لا اکراه فی الدین.” لذا برای همگان این حق و بلکه وظیفه را قائلیم که به جستجوی نظام برتر معنوی بپردازند و لازمه وجود امکانات آزاد چنین جستجویی را استقرا صلح در جهان می دانیم.»[۱] آیا دراویش طغیان‌گر نمی‌دانند باید از بزرگ خود تبعیت داشته باشند؟ مگر نمی‌دانید بزرگتر شما سلطان محمد گنابادی گفته است: ««پس بدون ائتمام و ارادت داشتن به امام حق و اوصیای آن حضرت که منتهی می‌شود سلسله اجازه و وسائط آن‌ها به آن حضرت، نجات و خلاصی از مدرکات حیوانی… متعذر است. نجات خواهی از اوصیاء آن جناب که اقطاب و مشایخ طریقتند، دوری مجوی و از علمای اعلام که سلسله اجازه ایشان به آن حضرت منتهی است کناره مگیر».[۲]

پس چطور است که در کتب و نصایح بزرگان صوفیه بدون اجازه قطب هیچ کاری، حتی نماز خواندن، صحیح نیست، اما اغتشاش و آدم کشی بدون اجازه قطب انجام می‌گیرد؟ شواهد بیان شده و استنادات به کتب صوفیه حاکی از آن است که تمام برنامه‌ریزی‌های صورت گرفته بر عهده قطب فرقه گنابادیه و اطرافیان اوست. مگر آنکه تمامی بزرگان ایشان مریدان خود را به تمسخر گرفته باشند و در کتب خود اراجیفی ایراد کرده باشند تا بخواهند مریدان را بدین وسیله جذب خود کرده باشند.

پی‌نوشت:
[۱].تابنده نورعلی، صلح ادیان، پیام به  کنفرانس صلح ادیان که از جانب بنیاد هماهنگی ادیان و صلح جهانی در فروردین ۱۳۸۴ در هندوستان برگزار شد، صص ۸ و ۹
[۲]. گنابادی، ملاسلطان، بیان‌السعاده فی مقامات العباده، ص۹۸

ادامه مطلب + منبع

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *