منظور حواریون، از تقاضای مائده از حضرت عیسی(ع) چه بوده است؟

صفحه اصلی  » تفسیر » مباحث اعتقادی در قرآن » نبوت

سوره مائده/ آیه ۱۱۲: «إِذْ قَالَ الْحَوَارِیُّونَ یَعِیسى ابْنَ مَرْیَمَ هَلْ یَستَطِیعُ رَبُّک أَن یُنزِّلَ عَلَیْنَا مَائدَهً مِّنَ السمَاءِ قَالَ اتَّقُوا اللَّهَ إِن کنتُم مُّؤْمِنِینَ»

شک نیست که حواریون در این تقاضا نظر سوئى نداشتند و هدفشان لجاجت در برابر مسیح (علیه السلام) نبود، بلکه درجستجوى آرامش بیشتر و زدودن باقیمانده تردیدها و وسوسه هاى اعماق قلبشان بوده است زیرا بسیار مى شود که انسان با استدلال و حتى گاهى با تجربه، مطلبى را اثبات مى کند اما چون مساله، مساله مهمى است بقایائى از وسوسه و شک در زوایاى قلب او مى ماند، لذا میل دارد با تجربه و آزمایش مکرر و یا با تبدیل کردن استدلالات علمى به مشاهدات عینى آنها را نیز از اعماق قلب خود ریشه کن سازد. لذا مى بینیم حتى ابراهیم (علیه السلام ) با آن مقام والاى ایمان و یقینش از خداوند تقاضا مى کند که مساله معاد را با چشم خود ببیند تا ایمان علمیش به عین الیقین و شهود، تبدیل شود.

ولى از آنجا که تعبیر تقاضاى حواریون ظاهرا زننده بود، حضرت مسیح (علیه السلام) آن را حمل بر بهانه جوئى کرد و به آنها اعتراض نمود اما هنگامى که با توضیح بیشتر مقصد خود را روشن ساختند، عیسى (علیه السلام ) در برابر آنها تسلیم شد.

 منبع:

تفسیرنمونه ج۵ص۱۲۹و۱۳۰

برچسب

ادامه مطلب + منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *