نامه ای از میمک پیام رسان شهادت

در سالروز شهادت شهید«محسن بابایی» منتشر می شود؛

شهید محسن، گلی بود ازگلهای این بوستان که ما لیاقت همنشینی بیشتر با او را نداشتیم و چه زود از میان ما به سوی معبودش شتافت. زبان و قلممان قاصر و ناتوان از بیان صفات پسندیده و نکویش می باشد.

نامه ای از جبهه میمک با پیام شهادت

نویدشاهد البرز؛ شهید
گرانقدر« محسن بابایی»
فرزند «یعقوبعلی» و
« حکیمه » می باشد که در
تاریخ دهم تیر ماه ۱۳۴۳، در تهران چشم به جهان گشود. وی در حالیکه محصل بود به
عنوان رزمنده وارد عرصه دفاع مقدس شد و به عنوان رزمنده ارتشی دلاور از جان خود
برای دفاع از کشور و دین مایه گذاشت و سرانجام در تاریخ پانزدهم فروردین ماه ۱۳۶۳،
به سوی معبود و معشوق حقیقی پرگشود و به لقا الله پیوست. تربت پاک شهید در جوار «
امامزاده محمد کرج » مظهری از شهامت و
دلاوری می باشد.

متن نامه که در ادامه مطلب
می خوانید بعد از شهادت شهید به قلم همرزمان او در جبهه میمک نگاشته شده است که
حاوی پیام شهادت شهید به خانواده می باشد.

ولا تحسبن الذین قتلو فی
سبیل ا….

و گمان مکنید که آنان که در
راه خدا کشته شده اند مرده اند بلکه زندگانی جاویدند و در نزد خدایشان روزی می
خورند ( قرآن مجید )

به نام ا… پاسدار و حرمت
خون شهیدان

با سلام به پیشگاه امام زمان
(عج) و نائب بر حقش امام خمینی و درود و سلام بر شما و خانواده و بازماندگان گرامی
شهید «محسن بابایی»؛

شهید محسن، گلی بود ازگلهای
این بوستان که ما لیاقت همنشینی بیشتر با او را نداشتیم و چه زود از میان ما به
سوی معبودش شتافت. زبان و قلممان قاصر و ناتوان از بیان صفات پسندیده و نکویش می
باشد.

چه بگویم از برخوردهای خوب و
روحیه عالی و چطور بنالیم از فراق و درویش فرق شکافته و پیکر خون آموزش یاد آور
پیک آغشته به خون علی اکبر حسین (ع) در صحرای کربلا بود و چه دلیرمردانه به سوی
خدا شتافت و ما را در فراقش اندوهگین نمود ولی «هیهات من الذله» ولی ما با خونین
پیک او عهد و میثاق بستیم که انتقام خونش را از دشمنان زبون بستانیم و از خداوند
بزرگ برای شما خانواده عزیزش تقاضای صبر و شکیبایی داریم و برای خودش علو درجه و
امیدواریم که ما نیز بتوانیم روحش را بر دوش کشیم و راهش را ادامه دهیم.

آری! هرگز نمیرد آنکه دلش
زنده شد به عشق

ثبت است در جریده عالم
دوام ما

و در پایان ضمن عرض تبریک و
تسلیت شهادت سرباز خدا کار اسلام «محسن بابایی» به پیشگاه امام زمان و خانواده
محترم و شهید پرورش بقای عمر شما را آرزومندیم و از اینکه سعادت شرکت در مراسم
تشییع و بزرگداشتش نمی توانیم به حضورتان برسیم عذر خواه و شرمساریم.

از طرف همرزمان و همسنگراش
جبهه میمک مورخ هفدهم فروردین ماه ۱۳۶۳، دو روز پس از شهادت محسن.

تقدیم از جمعی از همرزمان و
همسنگرانش از جبهه میمک

نامه ای از میمک؛ پیامرسان شهادت
نامه ای از میمک؛ پیامرسان شهادت

ادامه مطلب + منبع

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *