همراهان «ابراهیم»(ع) -در هجرت به سوی شام- چه کسانی بودند؟

صفحه اصلی  » تفسیر » زبان قرآن » معانی واژگان و عبارات

سوره ممتحنه/ آیه ۴: «قَدْ کانَت لَکُمْ أُسوَهٌ حَسنَهٌ فى إِبْرَهِیمَ وَ الَّذِینَ مَعَهُ إِذْ قَالُو….»

منظور از تعبیر «و الذین معه» -آنها که با ابراهیم بودند- مؤمنانى است که او را در این راه همراهى مى کردند، هر چند قلیل و اندک بودند. اما این احتمال که منظور پیامبرانى است که با او هم صدا شدند یا انبیاء معاصر او – چنانکه بعضى احتمال داده اند – بعید به نظر مى رسد، به خصوص که مناسب این است که قرآن در اینجا پیامبر اسلام (صلى اللّه علیه و آله و سلّم ) را به ابراهیم، و مسلمانان را به اصحاب و یاران او، تشبیه کند.

 در تواریخ نیز آمده است که گروهى در بابل بعد از مشاهده معجزات ابراهیم به او ایمان آوردند و در هجرت به سوى شام او را همراهى کردند و این نشان مى دهد که او یاران وفادارى داشته است.

منبع:

تفسیر نمونه ج ۲۴ ص۱۸

برچسب

ادامه مطلب + منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *