پاره شدن افسار دراویش گنابادی

درحالی که همگان معترف به ارزش اهمیت امنیت در جامعه هستند و در آیات و روایات و سخنان بزرگان هم به این مهم تاکید فراوان شده است، با این حال صوفیان برخلاف شعارهای صلح کلی و سازگاری با ادیان مختلف، با مردم و مامورین برقراری نظم جامعه درگیر شده و به اموال عمومی ضربه زدند، ماهیت اصلی خود را نشان دادند.

یکی از ضرورت‌های جوامع مساله امنیت است. وجود احادیث و روایات زیاد از انبیاء و اولیاء و همچنین آیه‌های متعدد قر‌آن کریم گواه بر این مساله است؛ به نحوی که حضرت ابراهیم (علیه السلام) قبل از همه چیز برای شهر مکه از خدا طلب امنیت می‌نماید و می‌فرماید: «وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِیمُ رَبِّ اجْعَلْ هَذَا بَلَدًا آمِنًا [بقره/۱۲۶] و چون ابراهیم گفت: پروردگارا این [سرزمین] را شهرى امن گردان.»
مقام معظم رهبری نیز درباره امنیت در جامعه اسلامی، جملات متعددی بیان کرده‌اند. از جلمه فرمودند: «مقوله‌ی امنیت، یک مقوله‌ی بسیار مهم و استثنائی است. شما ببینید خداوند در قرآن کریم -«و امنهم من خوف»- یکی از بزرگترین نعمت‌های خود را نعمت امنیت به شمار می‌آورد و آن را به رخ آن مردمی که مخاطب این معنا بودند، می‌کشد و در ادامه می‌فرمایند: «امنیت، یک زمینه برای همه موفقیت‌ها و پیشرفت‌هاست. علاوه بر اینکه اگر امنیت در جامعه نباشد و آحاد مردم دغدغه‌ی ناامنی را داشته باشند، یکی از برترین حقوق انسان‌ها پایمال شده است.»[بیانات مقام معظم رهبری، ۱۶/۰۸/۱۳۸۶]
با این وجود این روزها می‌بینیم صوفیانی که در صحبت از پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله) و امام علی (علیه السلام) دم می‌زنند، امنیت جامعه را بر هم زده، گویی افسار پاره کرده و علاوه بر حمله به مامورین برقرار کننده نظم عمومی، عابران بی‌گناه را مورد ضرب و شتم قرار داده و با چماق و قمه به جان مردم افتاده‌‌اند. کجاست شعار صلح کل[صلح ادیان، صص ۵ و ۶] این جماعت دغل باز؟ کجاست سازگاری با گبر و بت‌پرست؟ به راستی چه خوش گفت حافظ شیرازی درباره این گروه و ماهیت ایشان را در همان زمان افشا نمود؛ که:
صوفی نهاد دام و سر حقه باز کرد
بنیاد مکر با فلک حقه‌باز کرد[دیوان حافظ، غزلیات، غزل شماره ۱۳۳]

پی‌نوشت:
بیانات مقام معظم رهبری در هفدهمین دوره‌ی دانش‌آموختگی دانشجویان دانشگاه علوم انتظامی، سال ۱۶/۰۸/۱۳۸۶
تابنده نورعلی، صلح ادیان، پیام به  کنفرانس صلح ادیان که از جانب بنیاد هماهنگی ادیان و صلح جهانی در فروردین ۱۳۸۴ در هندوستان برگزار شد، صص ۵ و ۶
دیوان حافظ، غزلیات، غزل شماره ۱۳۳

پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب- یکی از ضرورت‌های جوامع مساله امنیت است. وجود احادیث و روایات زیاد از انبیاء و اولیاء و همچنین آیه‌های متعدد قر‌آن کریم گواه بر این مساله است؛ به نحوی که حضرت ابراهیم (علیه السلام) قبل از همه چیز برای شهر مکه از خدا طلب امنیت می‌نماید و می‌فرماید: «وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِیمُ رَبِّ اجْعَلْ هَذَا بَلَدًا آمِنًا [بقره/۱۲۶] و چون ابراهیم گفت: پروردگارا این [سرزمین] را شهرى امن گردان.» پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله وسلم) فرمود: «من آذی مؤمناً فقد آذانی [۱] هر که مؤمنی را بیازارد، من را آزرده است.» یا حضرت علی (ع) یکی از ویژگی‌های دین مبین اسلام را امنیت می‌شمارد و تامین آن را یکی از اهداف ذاتی حکومت اسلامی می‌داند و یکی از ضرورت‌های تشکیل حکومت را برقراری امنیت اجتماعی می‌دانند و می‌فرمایند: «کَلِمَهُ حَقٍّ یُرَادُ بِهَا الْبَاطِلُ نَعَمْ إِنَّهُ لَا حُکْمَ إِلَّا لِلَّهِ وَ لَکِنْ هَؤُلَاءِ یَقُولُونَ لَا إِمْرَهَ إِلَّا لِلَّهِ وَ إِنَّهُ لَا بُدَّ لِلنَّاسِ مِنْ أَمِیرٍ بَرٍّ أَوْ فَاجِرٍ یَعْمَلُ فِی إِمْرَتِهِ الْمُؤْمِنُ وَ یَسْتَمْتِعُ فِیهَا الْکَافِرُ وَ یُبَلِّغُ اللَّهُ فِیهَا الْأَجَلَ وَ یُجْمَعُ بِهِ الْفَیْ‏ءُ وَ یُقَاتَلُ بِهِ الْعَدُوُّ وَ تَأْمَنُ بِهِ السُّبُلُ وَ یُؤْخَذُ بِهِ لِلضَّعِیفِ مِنَ الْقَوِیِّ حَتَّى یَسْتَرِیحَ بَرٌّ وَ یُسْتَرَاحَ مِنْ فَاجِرٍ [۲] سخن حقی است که از آن اراده باطل شده است. آری درست است، فرمانی جز فرمان خدا نیست، ولی این افراد می‌گویند زمامداری جز برای خدا نیست. در حالی که مردم به زمامداری نیازمندند، خواه نیکوکار باشد و خواه بدکار؛ تا مؤمنان در سایه زمامداریش به کار خویش مشغول و کافران هم بهره‌مند شوند، و مردم در دوران حکومت او، به زندگی بپردازند و به وسیله او اموال بیت‌المال جمع‌آوری شود و به کمک او با دشمنان مبارزه شود. جاده‌ها امن و امان گردد، حقّ ضعیفان از نیرومندان گرفته شود، نیکوکاران در رفاه و از دست بدکاران، مردم در امان باشند.»
مقام معظم رهبری نیز درباره امنیت در جامعه اسلامی، جملات متعددی بیان کرده‌اند. از جلمه فرمودند: «در همه شئون زندگی، امنیت یک ضرورت برای انسان است. در دوران عبادت، در دوران سازندگی، در دوران تجارت، هر فعالیتی که انسان بخواهد بکند، محتاج امنیت است.»[۳] همچنین فرمودند: «مقوله‌ی امنیت، یک مقوله‌ی بسیار مهم و استثنائی است. شما ببینید خداوند در قرآن کریم -«و امنهم من خوف»- یکی از بزرگترین نعمت‌های خود را نعمت امنیت به شمار می‌آورد و آن را به رخ آن مردمی که مخاطب این معنا بودند، می‌کشد و در ادامه می‌فرمایند: «امنیت، یک زمینه برای همه موفقیت‌ها و پیشرفت‌هاست. علاوه بر اینکه اگر امنیت در جامعه نباشد و آحاد مردم دغدغه‌ی ناامنی را داشته باشند، یکی از برترین حقوق انسان‌ها پایمال شده است.»[۴]
با این وجود این روزها می‌بینیم صوفیانی که در صحبت از پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله) و امام علی (علیه السلام) دم می‌زنند، امنیت جامعه را بر هم زده، گویی افسار پاره کرده و علاوه بر حمله به مامورین برقرار کننده نظم عمومی، عابران بی‌گناه را مورد ضرب و شتم قرار داده و با چماق و قمه به جان مردم افتاده‌‌اند. کجاست شعار صلح کل[۵] این جماعت دغل باز؟ کجاست سازگاری با گبر و بت‌پرست؟ درگیری اخیر صوفیان با مردم، ماهیت گرگ‌ صفتی و عدم صداقت ایشان در حرف و عمل را نشان داد. به راستی چه خوش گفت حافظ شیرازی درباره این گروه و ماهیت ایشان را در همان زمان افشا نمود؛ که:
صوفی نهاد دام و سر حقه باز کرد
بنیاد مکر با فلک حقه‌باز کرد[۶]

پی‌نوشت:
[۱]. مجلسی محمدباقر، بحار الأنوار الجامعه لدرر أخبار الأئمه الأطهار، اسلامیه، تهران، ج ‏۶۴، ص۷۲
[۲]. فیض الاسلام، نهج‌البلاغه، خطبه ۴۰ در پاسخ شعار خوارج، انتشارات فقیه، تهران، ۱۳۷۹، ص ۱۲۵
[۳]. از بیانات مقام معظم رهبری به مناسبت گرامیداشت هفته ای نیروی انتظامی، سال ۲۵/۰۴/۱۳۷۶
[۴]. بیانات مقام معظم رهبری در هفدهمین دوره‌ی دانش‌آموختگی دانشجویان دانشگاه علوم انتظامی، سال ۱۶/۰۸/۱۳۸۶
[۵]. تابنده نورعلی، صلح ادیان، پیام به  کنفرانس صلح ادیان که از جانب بنیاد هماهنگی ادیان و صلح جهانی در فروردین ۱۳۸۴ در هندوستان برگزار شد، صص ۵ و ۶
[۶]. دیوان حافظ، غزلیات، غزل شماره ۱۳۳

ادامه مطلب + منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *